Na današnji dan 1991. godine sarajevski policajci su zaplijenili stotine pušaka u naseljima ispod Trebevića i sukobili se sa ratobornim mještanima!
PREŠUĆENI RAT PRIJE RATA U SARAJEVU: Na današnji dan 1991. godine sarajevski policajci su zaplijenili stotine pušaka u naseljima ispod Trebevića i sukobili se sa ratobornim mještanima!
Tokom noći policajcima iz Novog Sarajeva koje je predvodio komandir Zlatko Miletić stiglo je pojačanje, pridružile su im se kolege iz Starog Grada, Centra i Novog Grada. Akcija koja je u dobrom dijelu noći imala obilježja pravog malog rata, protekla je bez gubitaka u policijskim redovima. Oružje koje je pronađeno i oduzeto je odvezeno u policijske magacine.
Nešto prije ponoći 22. oktobra 1991. godine policija je zakucala na vrata Slobodana Jeftovića, uglednog domaćina u naselju Miljevići na obroncima Trebevića. Predočili su mu nalog za pretres kuće kao i popratnih objekata u njegovom vlasništvu. Miljević je bio vlasnik velike farme peradi, poznat i uticajan čovjek u tom dijelu Sarajeva, aktivista Srpske demokratske stranke. Na zahtjev policije dao je ključeve obližnjeg hangara i policajci su nakon što su ušli bili suočeni sa nevjerovatnim prizorom: prostorija dugačka stotinjak a široka dvadesetak metara bila ja nakrcana stotinama sanduka sa naoružanjem.
SKLADIŠTE NA FARMI PILIĆA
“Bilo je tu svega od automatskih i poluatomatskih pušaka, puškomitraljeza, čak i dvadesetak ručnih bacača. Nismo tada imali vremena da prebrojimo plijen, ali sigurno nije bilo ispod 500 komada različitog vrsta oružja”, sjeća se mnogo godina kasnije jedan od sudionika ove policijske akcije.
Nakon što su vidjeli da su neki od sanduka ispražnjeni, policajci su tražili od Jeftovića da im kaže kome je oružje podijeljeno. Potom je otpočelo “češljanje” od vrata do vrata u naseljima jugoistočno od Sarajeva, Miljevićima, Lukavice, Toplika i oduzimanje oružja. Uhapšeno je desetak ljudi kod kojih je pronađeno ilegalno oružje.
“Iako smo odranije znali da je dobar dio tamošnjeg stanovništva naoružan, ipak smo bili iznenađeni stepenom njihove organizacije i masovnim vatrenim odgovorom. Izgradili su bili sistem međusobne komunikacije preko sijalica na ulazima u kuće, njihovim paljenjem i gašenjem i su se međusobno alarmirali na pobunu“, kaže naš sugovornik. On otkriva da je u jednom trenutku, u isto vrijeme je iz desetina kuća, iz svih pravaca zapucalo na policajce. „Upali smo u klopku i nismo se mogli izvući, barem dva sata, sve dok se nije razdanilo što je bio znak napadačima da prestanu pucati jer smo ih po danu mogli locirati i identificirati“.
Tokom noći policajcima iz Novog Sarajeva koje je predvodio komandir Zlatko Miletić stiglo je pojačanje, pridružile su im se kolege iz Starog Grada, Centra i Novog Grada. Akcija koja je u dobrom dijelu noći imala obilježja pravog malog rata, protekla je bez gubitaka u policijskim redovima. Oružje koje je pronađeno i oduzeto je odvezeno u policijske magacine.
DOGOVOR KARADŽIĆA I GENERALA ĐURĐEVCA
Upad policije u jugoistočna sarajevska naselja i zapljena ogromnih količina oružja i municije, bio je završni čin operacije koju je vodio sektor Državne bezbjednosti Sarajevo kojim je rukovodio Munir Alibabić Munja istražujući veze između rukovodstva Srpske demokratske stranke i komande Sarajevskog korpusa JNA na čijem je čelu bio general Vojislav Đurđevac. Operativnim putem utvrđeni su kontakti Radovana Karadžića i generala Đurđevca tokom kojih je dogovarano naoružavanje članova i pristalica SDS-a iz magacina JNA. Đurđevac je za ovaj krajnje povjerljiv posao zadužio svog pomoćnika za bezbjednost pukovnika Petra Simovića.
Iz jednog razgovora Karadžića i pukovnika Simovića otkriven je plan da se oružje koje se nalazilo u kasarni JNA na Palama prebaci u Sarajevo i stavi na raspolaganje SDS-u. Za transport i pratnju 5-6 kamiona krcatih naoružanjem od Pala do Vijećnice bio je zadužen komandir policije na Palama Malko Koroman. Vojni konvoj potom preuzima Momčilo Mandić, pomoćnik ministra unutrašnjih poslova Bosne i Hercegovine. U vožnji do Miljevića pomaže mu i izvjesni Jovanović, načelnik policije iz Novog Sarajeva. Jovanoviću podređeni policajci će, naravno bez njegovog znanja, nekoliko sati kasnije pronaći i oduzeti ilegalno oružje.
O ovom slučaju narednih dana se uopće nije govorilo. Mediji ga nisu spominjali. O njemu nisu govorili ni političari, a morali su, bošnjački pogotovo. Istražni sudija Milenko Bjelica gledao je kako da što bezbolnije “zatvori predmet”. Komanda Jugoslovenske narodne armije je protestvovala zbog “incidenta” i energično tražila da joj se vrati oružje zaplijenjeno u akciji 22. oktobra 1991. godine. Vlast u Sarajevu je nemajući drugug izbora, niti ideje, to prihvatila pa je stotine cijevi, pušaka, minobacača… iz policijskom kampa Krtelja gdje je bilo smješteno, prebačeno u Remontni zavod u Hadžićima, odakle je vjerovatno kasnije ponovo upućen “golorukom srpskom narodu”.
Osam dana ranije, 14. oktobra Radovan Karadžić je održao svoj najpoznatiji govor u Skupštini Bosne i Hercegovine u kome je zaprijetio “nestankom muslimanskog naroda”.
ŠTA JE BILO RANIJE, A ŠTA KASNIJE…
Osam mjeseci kasnije kada je “pravi rat” već započeo, a Sarajevo se našlo o okruženju, tokom čuvene Pofalićke bitke pripadnici Armije BiH i MUP-a su u kući jednog od lidera SDS-a pronašli papir na kojem su se nalazila imena gotovo svih policajaca koji su sudjelovali u akciji razoružavanja Srba u Miljevićima, Lukavici. Njih je trebalo likvidirati nakon što i taj dio grada padne pod agresorsku kontrolu. Prvi na spisku je bio komandir Zlatko Miletić, potom njegovi bliski suradnici i suborci Jure Dominović, Habib Eminović…
(Slobodna Bosna)
