MALE TURISTIČKE ATRAKCIJE VISOKOG
Žičani most u naselju Gornje Moštre kod Visokog jedan je od prepoznatljivih simbola ovog kraja i povezuje naselja Gornje Moštre i Porječane preko rijeke Bosne. Most je pješački i poznat je po svojoj metalnoj konstrukciji sa sajlama i drvenom podlogom. Riječ je o komunikacijski izuzetno bitnom mostu, preko kojeg je veliki broj mještana odlazio vozom na posao. Prve konstrukcije koje je nakon poplava često odnosila rijeka Bosna, sežu u šezdesete godine prošlog vijeka. Željezničke šine sa obje strane obale, sajle i tahte, drvene daske, činile su most poput lista koji treperi na vjetru. Trebalo je hrabrosti da se pređe žičani most uz ljuljanje koje je bilo mnogo jače nego danas. Momci iz Gornjeg Moštra su se veselili tom ljuljanju, jer bi ih djevojke koje su se vraćale vozom iz Sarajeva, Zenice, Kaknja i Visokog sa pijace, molile da ruku pod ruku prelaze most.
Nakon ratnih dešavanja, obnovljen je uz pomoć SFOR-a iz Austrije, kada su postavljene nove sajle i hrastove daske. Stručnjaci iz Gornjeg Moštra mnogu su tada pomogli SFOR inžinjerima koji su dok su radili sami, napravili odstupanje između čeličnih kula na dvije obale od skoro jedan metar. I ta verzija mosta često je stradala u poplavama. U augustu 2025. godine izvršena je nova sanacija mosta, tokom koje je urađen zaštitni premaz metalne konstrukcije, postavljena nova drvena podloga od crnog bora, nova ograda. Uređen je i prostor za odmor uz most sa šadrvanom, kao i rasvjeta na prilazima mostu.
Žičani most mnogi smatraju simbolom Moštra i Porječana, koji je spojio srodne duše uz ašikovanje sa obje strane. Jedan je od rijetkih tradicionalnih žičanih mostova koji su još uvijek u funkciji na rijeci Bosni.
Mnogo priča o mostu je arhivirano u porodičnim seharama i teško je doći do njih. Prije izgradnje mosta, mještani su rijeku Bosnu prelazili čamcima, improvizovanim skelama ili preko udaljenih drumskih mostova. Nizvodno od mosta nalazio se bent koji je skretao vodu iz korita na kante kojim su zaljevane njive.
Radove na mostu i oko mosta su velikim dijelom pomagali sami stanovnici. Korišten je lokalni materijal, a dio metalne konstrukcije dopreman je iz industrijskih pogona tadašnje Jugoslavije poput Kovine. Mnogi mještani ga danas smatraju simbolom zajedništva ova dva naselja.
U posljednjim godinama postao je i mala turistička atrakcija za posjetioce Visokog. Mnogo je neispričanih priča o skokovima sa istog, vađenju bicikala koji bi završili u koritu i skakanja sa napuhanim gumama od traktora, te spuštanje prema Kolotinu ili Tihljaku i “valovima”. Ova priča treba vaš komentar nastavak.
visoko-rtv.ba
