logo
bios

Video: Vasilije Kačavenda – Vladika koji je blagosiljao smrt i dobio Zahvalnicu MRV BiH

Objavljeno prije 6 godina . u čet, dec 6th, 2012

Preosveštenstvu, g. Vasiliju Kačavendi , episkopu zvorničko-tuzlanskom  Skupština Međureligijskog vijeća BiH dodijelila  ZAHVALNICU – “za njegov dugogodišnji doprinos razvoju međureligijskog dijaloga u BiH.”

Javnosti radi, donosimo kratak sažetak medijskih objava, koje kazuju o kakvom vjerskom službeniku je riječ.

Dan nakon pada Srebrenice i genocida počinjenog u tom gradu, a povodom proslave Petrovdana, govori:
“Bože daj da sljedeću slavu svi dočekamo u sveopštoj slobodi, sveopštem miru, a i prije, i da svi srpski krajevi koji nisu oslobođeni od dušmana i tirana budu oslobođeni.”

Neposredno pred oslobađanje dijela Ozrena blagoslovio je četničke jedinice rekavši: “Ja se danas iskreno osjećam kao car Lazar nekad na Kosovu. Neka vam današnje pričešće bude vozućka kosovska večera, da dobijete novu snagu i zauvijek protjerate neprijatelja…”

Podsjećanja radi: vladika tuzlansko-zvornički Vasilije Kačavenda 1992. godine, sa prvim pucnjima u Tuzli, napušta svoju pastvu i odlazi u Bijeljinu, gdje su na vlasti Karadžićeve snage. Mada po mnogim izvorima tek tada počinje njegovo javno političko djelovanje, postoje podaci koji tvrde da je to samo nastavak rada u sjeni. Prema Boži Vukušiću, autoru knjige Čuvari Jugoslavije, Kačavenda je bio saradnik UDBE.

Njegova ratna uloga, u službi SDS-a sastojala se i u blagosiljanju srpskih vojnika, a neki ga dovode u vezu s naoružavanjem Srba u BiH. Odnos prema srebreničkom genocidu i ranije, ali i danas, karakterizira potpuno odsustvo osude ovog zločina. Samo dan nakon pada Srebrenice, dok su pripadnici srpske vojske činili najstrašnije zločine, Kačavenda je u tom gradu slavio krsnu slavu – Petrovdan, uz želje da se „oslobode“ i ostali „srpski krajevi“.
Manastir u Bijeljini u kome se nalazi i crkva, te njegov grob, napravljen je na ruševinama 12 bošnjačkih kuća u Bijeljini. Zbog njega je bijeljinska Opština morala isplatiti vlasnicima dva miliona maraka.

Od posljeratnih afera, Kačavenda se dovodi u direktnu vezu s gradnjom crkve na imanju Fate Orlović u Konjević Polju, te onom kad je odbio blagosloviti vojnike Oružanih snaga BiH koji su otišli u Irak u sklopu multinacionalnog kontingenta, pravdajući se kako za to nije bilo uslova.

Vladika Kačavenda je i predsjedavao Međureligijskim vijećem BiH, što mnogi ocjenjuju kao krajnji cinizam.

(slobodnaevropa.org – 19.01.2010.)

VLADIKA KAO SULTAN:
Koristeći svoj crkveni autoritet, odmah po dolasku u Bijeljinu, vladika Kačavenda na području svoje eparhije zavodi neobično pravilo – svaki od njegovih sveštenika morao je slati svoju ženu u njegov dvor na rad u trajanju od sedam dana. Javnost je bila šokirana ovakvom odlukom, a pravoslavni sveštenik iz sela Zagoni, Radomir Marković, koji je ujedno i diplomirani pravnik, kada je saznao o kakvoj se “ispomoći” radi, zabranio je svojoj ženi da ode. Zbog odbijanja poslušnosti vladika u Zagone šalje 30 ratnih razbojnika da ga izbace iz kuće. Tom prilikom ranjena je popadija i od dobijenih rana umrla, a pop izbačen na ulicu. Pravoslavni vjernici iz Zagona su protestirajući traktorima i automobilima blokirali Bijeljinu. Uzalud. Vladika je tog dana na večeri ugostio Radovana Karadžića. Da se zna ko je (njegov -op.CL) “bog na zemlji”.


POKRŠTAVANJE MUSLIMANA:

Vasilije Kačavenda je mudro prešutio i nespornu činjenicu da su njegovi sveštenici tokom rata pokrštavali bijeljinske Muslimane. Dvostruka korist: može se lijepo zaraditi, a i smanjuje se broj “Turaka” u Bijeljini. Jedan od konvertita koji je ime Ferhat promijenio u Filip je to ovako objasnio: “Ako ste izabrali da živite u Srpskoj Republici, onda morate nešto učiniti zauzvrat.” (Evropa se vraća u srednji vijek, Liljan, 15. 12. 1993., str.17) Upravo na području Kačavendine eparhije događalo se da pravoslavni sveštenici, uz kolektivna pokrštavanja po crkvama, posao razvijaju i prodajom uvjerenja o pokrštavanju onim Muslimanima koji su htjeli izbjeći progone i protjerivanja. Za takvu uslugu se plaćalo do 500 DM.

Samo u Osnovnoj školi Radojka Lakić, koja je, po dolasku Kačavende u Bijeljinu, ekspresno dobila novo ime po Svetom Savi, pokršteno je nekoliko prosvjetnih radnika (prezimena izostavljamo da bi ljude poštedjeli neprijatnosti): Omer je postao Ostoja, Mevlida – Marijana, Zekerijah – Zoran itd. itd. Što bi rekao Kačavendain portparol Neđo Pajić, predsjednik Crkvenog odbora u Bijeljini: “Nema tu ništa lošeg, ljudi su to sami htjeli i vratili se vjeri svojih pradjedova”?! Da nisu, ostali bi bez posla, a možda i bez glave na ramenu.

Beogradska Glorija početkom ove godine (2008), pod naslovom Versaj na srpski način, objavila je reportažu-hvalospjev o vladiki Kačavendi. Na tekst je reagovao Lazar Manojlović, novinar i nezavisni intelektualac iz Bijeljine. Glorija tu reakciju nije objavila, ali je ona nekako došla do beogradske Republike koja je u cijelosti prenijela Manojlovićevo portretisanje Kačevande. Po njemu, “mnogi mladići, naivni i nevini, nisu više među živima zahvaljujući ratnim pokličima vladike koji je pobjegao iz Tuzle”. Manojlović procjenjuje da je “previše zla vezano za ime zvorničko-tuzlanskog vladike koji stoluje u Bijeljini” i optužuje da “u svom crnomantijaškom pohodu i neviđenoj pohlepi, vladika nije birao sredstva da stigne do cilja”. Svoje stavove Lazar Manojlović je potkrijepio slijedećim činjenicama:
– Odmah po dolasku u Bijeljinu (pobjegao je iz Tuzle i ostavio vjernike same) sa svojim crnomantijašima počinje ratnohuškački pohod, dominiraju govor mržnje i prijetnje svima koji ne prihvataju njegove skute, a svuda daje blagoslov politici zla psihopate Karadžića;

– U svojoj pohlepi i nezasitosti vladika, u ime “boga” Marsa i “boga” Aresa, ruši deset muslimanskih kuća, uglednih domaćina u centru Bijeljine i počinje gradnju manastira, crkve i svog groba. Zaboravlja pop Vaso na osnovnu hrišćansku i ljudsku maksimu da je oteto i prokleto;

– Deset godina kasnije, sudskom odlukom, za porušene kuće i dvorišta od razjarenog vladike, Skupština Opštine Bijeljina mora vlasnicima da isplati dva miliona KM sa kamatom, a vladika ćuti;

– Nije se vladika, u svojim monstrouznim pohodima, zaustavio samo na muslimanskim kućama i dvorištima. Na tom putu stvaranja parčeta neba na zemlji vladika će nasilno, iz njihovih kuća, izbaciti dvojicu najuglednijih ljudi u Bijeljini, Dimitrija Čolakovića, profesora i bratanca Rodoljuba Čolakovića, i Boru Đurkovića, diplomiranog pravnika, najuglednijeg predsjednika Opštine u posljednjih 50 godina. Obojica su pretrpjela moždane udare i umrli. U njihovu kuću vladika je uveo svoje crnomantijaše i osvajače;

– Treće zlo, u stvaranju manastirskog kompleksa, vladika čini nasilnim useljenjem u zgradu Opštinskog komiteta SK-a jer on mrzi komuniste kao teroriste (sic!). U toj zgradi je današnji Vladičanski dvor koji Bijeljinci zovu Bijeli dvor;

– Pozlatio je vladika svoje odaje i unio namještaj koji je filigranske izrade, a basnoslovno plaćen. Uživa vladika u zlatu i pozlatama, dok mu vjernici preturaju po kontejnerima tražeći hranu. Ne pada Kačavendi na pamet da otvori narodnu kuhinju, jer popovi samo uzimaju, a nikad ne daju. Svaki građanin Bijeljine zna da je Kačavenda u toku rata svu humanitarnu pomoć, upućenu iz inostranstva, preprodao i blago zadržao. Ko j… sirotinju? Njima će Bog pomoći. Amin!;

– Skupština Opštine Bijeljina je ekspresno vratila crkvi zemlju koja je oduzeta nakon Drugog svjetskog rata. Kačavenda je istu odmah prodao tzv. izbjeglicama na parceli Obrijež gdje je sada novo naselje;

– Zašto samo on ne smije da se vrati u Tuzlu koja je i danas multietnički grad i grad raje. Zna Vaso koja je zla počinio i zašto se boji…Blagoslovio je vladika politiku zla Radovana Karadžića, a i danas, u svojim javnim propovijedima, koristi jezik iz 1992. Znaju to građani i Tuzle i Semberije. Kačavenda ima nemirne snove i u zlatnom krevetu i u zlatnim odajama. Voli pop da živi u raju dok narod umire u bijedi. Obeščastio je vladika i oltar i Jevanđelje.

“Toliko od mene, odgovorni uredniče. Od sjajne Glorije izađe sjaj i bijeda. Nemojte ratne zločince proglašavati svecima. Dosta je jedan Nikolaj Velimirović”, napisao je Lazar Manojlović.

Sinan Alić – DANI – 22 Oktobar 2008.


Vasilije Kačavenda (Đavolji vladika) podnio ostavku

Bojan Jovanović – Prljave rabote Đavoljeg vladike

Vladika Vasilije (Kačavenda) o izboru Patrijarha SPC

Ajde, sedi kod vladike, da se zabavimo-1

60 minuta – Kako je Vladika Kacavenda slavio pad Srebrenice


Copyright 2016 Magazin Plus d.o.o. Sva prava zadržana.
Zabranjeno preuzimanje sadržaja bez dozvole izdavača.

Programiranje: Magazin plus
Na vrh